تناقضات بی پاسخ 

بستنی دومینو - دنیا جهانبخت - اینیستاگرامسال هاست سوالاتی ذهنم را درگیر خود کرده است. هرگونه به سوالات پاسخ میدهم به تناقضاتی عجیب میرسم.
زمانی که دنیای مجازی اما واقعی ارتباط مستقیمی با تمام افراد جامعه پیدا کرد و آنان را در گرداب خود غرق کرد، آن زمان بود که ارزش ها بی ارزش و بی ارزش ها ارزشمند شدند. فضایی که سلبریتی های آن افرادی چون جهان بخت های، خزاعی ها و ساسی ها هستند. افرادی که بی شک اگر در دنیای واقعی حضوری این چنین داشتند انان را مجنون و به دیوانه خانه منتقل میکردند. و وای بر آنانی که بی این افراد بال و پر میدهند.
وای بر ما که با لایک ها و کامنت های خود این فضا را به لجن می کشیم و باعث می شویم تا افرادی این چنین شبکه های اجتماعی و فضای مجازی را به جولانگاهی برای بی عفتی های خود تبدیل کنند و پا از مرزهای عقل و شعور فراتر گذارند.
بگذارید رک بگویم، ما مقصریم، لایک کنندگان و کامنت گذاران بیش از این افراد مقصرند. گاهی ما با لایک هایمان پلنگ و مدل می سازیم. اگر اینگونه رفتار تحریک کننده نبود بی شک این افراد حتی به خود اجازه خود نمایی در فضای مجازی را نمی دانند. چون خریداری برای رفتار ابلهانه آنها پیدا نمی شد. نمیدادنم چه بگویم، از سخن گفتن عاجزم، چه می شود که برندی ایرانی و وسیع برای تبلیغات و شکار لایک دست به حرکتی این چنین بچه گانه می زد.
آیا جهانبخت ها اینگونه بزرگ و قدرتمند شده اند که برندهای ایرانی دست به دامنشان میشوند و یا برندها ما کوچک شده اند.
برای تناقضات اینگونه در ذهنم، جواب های قانع کننده نمیابم.
بی شک این حرکت از سوی کانون های تبلیغاتی پیمانکار این مجموعه و یا کارکنان واحد روابط عمومی کارخانه صورت گرفته است. نکته قابل توجه و چشمگیر آنجایی بود که تمامی پست های کارخانه بطور میانگین کمتر از دویست لایک را برای خود گرفته بودند اما این پست به تنهایی حائز بیش از شش هزار لایک شده بودند.
ای کاش که برای خود ارزش قائل باشیم و به هر بهایی خود را برای فروش نگذاریم.