ماه عسل یا ذکر مصیبت

Ehsan-Alikhani-New_03شاید به جرات بتوانم بگویم که سال هاست تلویزیون نگاه نمیکنم. مقصودم از این حرف نه کلاس گذاشتن است و نه تخریب و تحریک اذهان عمومی.

تلویزیون منظورم هم سیمای جمهوری اسلامی است و هم سیمای بلاد کفر و خارج نشینان. ترجیح میدهم برنامه های خوب و مفید را دانلود کنم و دنبال کنم مگر اینکه مسابقه ملی و یا مصاحبه و یا مناظره ای نگاه کنم.

نمیدانم چرا برای تولید برنامه ها تلویزیونی و یا فیلم و سریال عده ای از تهیه کنندگان و کنداکتور بندهای سیما از یک کاسه و یک آفتابه استفاده میکنند.

هر جا که حس کردند نیاز است با آفتابه فیلم و سریال ها را کش میدهند و در آن آب می بندند.

حقیر بیشتر به یک دلیل دست به نوشتن این مطلب زدم و آن هم برنامه ذکر مصیبت احسان علیخانی عزیز است و گرنه که عقایدم در مورد سیما و بینندگی و شنوندگی ام به خودم ربط دارد.

بار ها بارها در قران و احادیث آمده است که رمضان ماه ریزش الطاف الهی و و نیز ما شادی است. بارها مومنین و مومنات را به شادی و جشن و سرور تشویق کرده اند.

حال در این میان برنامه ای با نام ماه عسل می سازند که نه اثری از شادی دارد و نه عسل. من سال های سال است نه به دیدن این ویژه برنامه علاقه ای دارم و نه علاقه به شنیدن موضوعات آن.

برنامه ای که در آن به ذکر مصیبت می پردازند آن هم در دقایق ملکوتی اذان که وقت راز و نیاز و سبک شدن دل هاست.

بگذارید راحت بگویم، شما بعد از دیدن این برنامه گوهر بار که نمی دانم محتوا و میهمانان خود را چگونه پیدا میکند اول باید به صورت مفصل زار زده و زجه بزنید و بعد بصورت اسفناک خدا رو شکر کنید.

روز اول ماه مبارک رمضان امسال بصورت ناگهانی چشمم به میهمان برنامه و موضوع برنامه خورد. اول آنچنان اهمیتی ندادم تا اینکه فردا بیانیه های صادره شده را در اینترنت دنبال میکردم.

میهمان برنامه کسی بود که به خاطر عشق  (البته به گفته خودشان عشق) خودش را از ساختمان و ارتفاع پایین انداخته بود و بصورت عجیبی زنده مانده بود و جالب تر از این آنجایی بود که حتی برادر زن های آن شخص از این داستان خبر نداشتنتد.

آیا واقعا هیچکس بر محتوای برنامه و ریز کنداکتورهای سیما نظارت ندارد؟

جناب علیخانی عزیز آیا این برنامه شما برای جوانانی که سرشار از انرژی و اندکی خامی هستند بد آموزی ندارد؟

واقعا شما قصد داشتید که به بینندگانتان این حرکات را آموزش دهید؟

نیت حضرت عالی از مصیبت خوانی در لحظات ملکوتی و راز و نیاز با خدا چیست؟

من منکر وجود اینگونه افراد در جامعه نیستم اما آقای علیخانی عزیز هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد!

آیا به عنوان مثال سینه زنی و ذکر مصیبت در مراسم عروسی خوشایند است؟ صد البته که نه

واقعا با این روند چه نیت و برنامه کوتاه مدت و بلند مدتی را برای خودتون و برنامتون دارید؟

آیا اینگونه پر کردن کنداکتور صدا و سیمای جمهوری اسلامی که زیر نظر مستقیم مقام معظم رهبری می باشد، حیف و میل کردن بیت المال و به هدر دادن وقت بیننده نیست !؟

آیا شما خوراک خوبی را برای بینندگانتان تهیه می کنید؟

شاید بهتر باشد بجای ماه عسل بگوید ذکر مصیبت.

جناب علیخانی عزیز
شمایی که سریعاً نسبت به انتقادهای بینندگان و صاحب نظران واکنش نشان می دهید و بی مهابا میگوید: تلویزیون مال پدرم که نیست. و از نبود و کمبود بودجه گلایه می کنید بهتر نیست به محتوای برنامتان بیشتر دقت کنید.
مسئولین محترم سیما، بهتر نیست سیاست های بلند مدت و کوتاه مدتی را پیاده سازی کرده تا بینندگان از دست رفته را بازگردانیم.